“Je staat er hier nooit alleen voor. Je kunt altijd overleggen en samen kijken. Dat maakt echt het verschil”
Echoscopist Chloé werkt op een plek waar spanning en blijdschap dicht bij elkaar liggen. Het ene moment begeleidt ze een vroege vitaliteits- of termijnecho, waarbij ouders voor het eerst vol verwondering naar hun kindje kijken. Het volgende moment voert ze een intensieve twintigwekenecho uit. Ze heeft gesprekken waarin ze meeleeft met de grootste vreugde, maar biedt ook steun op de moeilijkste momenten. “Geen dag is hetzelfde. En dat vind ik juist heel leuk,” vertelt Chloé. “Je werkt heel technisch, maar je bent vooral met mensen bezig.”
Nog niet zo lang geleden maakte ze de overstap naar het ETZ. Benieuwd hoe ze hier terechtkwam en hoe haar werk eruitziet? Lees haar verhaal.
Van verloskunde naar echoscopie
Chloé werkte jarenlang als verloskundige, maar merkte dat haar interesse steeds meer richting echoscopie ging. De onregelmatige diensten, en vooral de nachtdiensten, gingen haar zwaarder vallen. Naast haar werk volgde ze daarom de basisopleiding echoscopie, met het idee om zich verder te verdiepen in het vak. Een tijdlang combineerde ze beide: werken als verloskundige en als echoscopiste. “Ik heb altijd gezegd dat ik meer met echo’s wilde doen,” vertelt ze.
Afgelopen jaar rondde ze daarom de opleiding voor de twintigwekenecho af, met als doel om zich volledig te richten op echoscopie. Ze werkt nog deels in een eerstelijns echopraktijk en combineert dat met haar werk in het ETZ. ‘’Die afwisseling tussen de praktijk en het ziekenhuis vind ik heel leuk.”
Een werkdag in beeld
Sinds maart 2026 werkt Chloé in het ETZ als echoscopist. Ze voert verschillende echo’s uit tijdens de zwangerschap, van vroege echo’s tot groeiecho’s en de twintigwekenecho. Die laatste vraagt de meeste concentratie, omdat ze dan heel gericht kijkt of er geen grove afwijkingen zijn, zoals een hartafwijking of een open ruggetje. “Dat is voor ouders een spannend moment, en voor ons ook een moment waarop je heel precies moet werken,’’ vertelt Chloé.
Wie bij Chloé in de kamer staat, merkt dat stilte daarbij hoort. “Ik zeg altijd: als ik even stil ben, betekent dat niet dat het fout is. Dan ben ik gewoon aan het focussen.” Soms kijkt ze langere tijd naar hetzelfde beeld, net zo lang tot ze zeker weet wat ze ziet. Twijfel hoort daar ook bij. “Dan is het heel fijn dat je een collega kunt vragen om mee te kijken. Vreemde ogen dwingen, dat helpt echt.”
Je staat er nooit alleen voor
Waar ze eerder als verloskundige vaak alleen werkte, ervaart ze in het ziekenhuis juist de kracht van een team. “Hier kun je altijd even overleggen of iemand erbij roepen.” Ze werkt met zo’n zestien echoscopisten die verspreid over drie locaties werken, maar altijd dichtbij zijn als het nodig is. ‘’Soms werk je samen op een dag, soms alleen op een kamer, maar er is altijd iemand om op terug te vallen,’’ aldus Chloé.
Als een echo anders uitpakt
Niet elke afspraak eindigt met goed nieuws. Soms laat een eerste echo geen kloppend hartje zien, en is de uitkomst een miskraam. “Dat hoort erbij, maar het blijft wel iets wat indruk maakt,” vertelt Chloé. Soms komt dat onverwacht, soms is het al bekend. Ze vertelt het nieuws zelf aan ouders, waarna de verloskundige het vervolg overneemt. Tegelijk kan de sfeer in een paar minuten omslaan. “Soms heb je een moeilijke echo en vijf minuten later zit er weer iemand met goed nieuws. Dat maakt het best intens.”
Samenwerking in de zorg
Tijdens haar werk schakelt Chloé dan ook regelmatig met verloskundigen en gynaecologen. Als ze iets ziet dat aandacht vraagt, zet ze dat direct in het systeem of loopt ze even langs. Zo nodig volgt vervolgonderzoek bij de gynaecoloog. Die samenwerking loopt door de hele keten heen en zorgt dat patiënten snel op de juiste plek terechtkomen.
Waarom dit werk bij haar past
Voor Chloé zit de waarde in de combinatie van techniek en menselijk contact. “Je werkt met apparaten en met details, maar vooral met mensen die iets heel bijzonders meemaken.” Ze vindt het lastig om één moment als favoriet te noemen. Soms zit dat in een eerste blik op een kloppend hartje, soms juist in een echo waarbij alles rustig en duidelijk verloopt. “Dat hangt echt van de situatie af. Hoe ligt een kindje, hoe zijn de ouders. Dat totaalplaatje maakt het leuk.”
Waarom het ETZ?
De keuze voor het ETZ kwam via via, maar voelde meteen goed. “Je staat er hier nooit alleen voor. Je kunt altijd overleggen en samen kijken. Dat maakt echt het verschil.” Wat haar bijblijft, zit in kleine momenten. “Als ik ouders duidelijkheid of geruststelling kan geven, ga ik met een goed gevoel naar huis.”
