“Zonder van ziekenhuis te wisselen, ga ik in 2027 in een compleet nieuw acuut centrum werken.”
Van het sportveld naar de operatiekamer: voor Anne van de Wouw was het een logische stap. Als operatieassistent bij het ETZ combineert ze haar passie voor teamwork met de spanning van een level 1 traumacentrum. “Het is hollen of stilstaan, maar juist dat we het écht samen doen op die piekmomenten, maakt dit werk zo ontzettend gaaf.”
Anne begon haar loopbaan bij het ETZ als leerling, deed ervaring op in andere ziekenhuizen, maar keerde snel terug naar haar ’thuisbasis’ in Tilburg. De reden? Het ETZ durft ergens voor te staan. “Ik miste elders een echt speerpunt. Het ETZ is een groot traumacentrum met indrukwekkende OK’s. Dat we dat hier echt uitdragen, spreekt me enorm aan.”
Liefde op het eerste gezicht
Na een mbo-4 opleiding Sport en Bewegen (CIOS) wist Anne één ding zeker: ze was een teamplayer, maar wilde niet de rest van haar leven in de sportwereld blijven. “Tijdens een open avond op de OK was het liefde op het eerste gezicht. Ze hadden een operatiekamer ingericht en ik vond het direct vet. Die spanning, die focus… ik dacht meteen: dit is het.” Inmiddels is ze ervaren in het vak. “Ik ben echt een operatieassistent ‘pur sang’. Hoewel de opleiding tegenwoordig gecombineerd wordt met verpleegkunde, ligt mijn kracht en passie echt hier, aan de operatietafel.”
Een dag op de OK: Instrumenteren en omlopen
“Wij regelen eigenlijk alles rondom de ingreep, zodat de chirurg zich volledig op de operatie kan focussen,” legt Anne uit. Elke dag start om 7:30 uur met het klaarmaken van de kamers en een gezamenlijke dagstart met de chirurg en anesthesiemedewerker. “Je hebt twee rollen die we gedurende de dag afwisselen: de instrumenterende en de omloop. Als je instrumenteert, sta je steriel aan tafel en ben je letterlijk de rechterhand van de chirurg. Het is een uitdaging om de chirurg voor te zijn: dat je het instrument al aangeeft nog voordat hij erom vraagt.”
Als omloop sta je niet steriel, maar ben je de spil in de kamer. Je geeft extra hechtingen aan, haalt materialen bij en zorgt dat de volgende patiënt op tijd wordt opgeroepen. “Juist omdat wij bij zoveel verschillende chirurgen staan, zien we veel technieken. Soms adviseren we zelfs: ‘Ik zag dit gister bij een andere collega, is dat misschien iets voor deze situatie?’”
Specialiseren of allround blijven
In het ETZ heb je de keuze: word je een specialist of een allrounder? “Als allrounder zie je alles: van KNO en oogchirurgie tot algemene chirurgie. Dat is heel breed,” vertelt Anne. “Zelf heb ik gekozen voor de verdieping in de neurochirurgie. “Het ETZ is hét neurochirurgisch centrum van Nederland. We doen hier hoogcomplexe operaties, zoals het verwijderen van hersentumoren. Dat technische aspect is waanzinnig interessant.”
Samen met negen andere gespecialiseerde collega’s vormt ze een hechte club. “We noemen onszelf gekscherend ‘de neurootjes’. In dit specialisme ben je ook verantwoordelijk voor de organisatie: je zorgt dat benodigdheden voorradig zijn, de protocollen kloppen en dat er scholing is voor collega’s. Zo weten collega’s die ’s nachts een spoedgeval krijgen precies wat ze moeten doen.” Die acute zorg is in een level 1 traumacentrum aan de orde van de dag.
Werken in een Level 1 Traumacentrum
Het status ‘Level 1’ betekent dat de meest complexe trauma’s uit de regio naar Tilburg komen, en dat heeft een grote impact op het werk van Anne. “Je ziet hier de echte multitrauma’s,” legt ze uit. “Het komt voor dat we met verschillende teams tegelijkertijd aan één patiënt werken. Terwijl de traumachirurg een beenbreuk fixeert, werken wij met de neurochirurg aan de andere kant aan een acute bloeding in het hoofd. Dat vraagt om opperste concentratie en een enorme flexibiliteit van het hele team.”
Die dynamiek zie je ook direct terug in de opbouw van de diensten. Waar er overdag op wel veertien of vijftien operatiekamers tegelijkertijd wordt gewerkt, draait de OK in de avond en de nacht puur op de acute zorg. Er is dan één team in het ziekenhuis aanwezig om direct in actie te komen. Daarnaast werkt het team met bereikbaarheidsdiensten voor de echt grote calamiteiten. Anne legt uit: “Dan zit er nog een extra team op maximaal een half uur afstand van het ziekenhuis. Als het echt misgaat, word je midden in de nacht je bed uit gebeld. Die adrenaline en de bereidheid om er op zo’n moment met z’n allen voor te gaan, dat typeert voor mij de kracht van ons team.”
Een team dat voor elkaar klaarstaat
Ondanks de hectiek ervaart Anne veel vrijheid en gezelligheid. “We hebben een team dat echt veel voor elkaar over heeft. Als het mij een keer niet uitkomt om te werken, wordt dat onderling bijna altijd opgelost. Overdag is er ruimte voor gezelligheid en muziek op de OK, maar als die pieper ’s nachts gaat, staat iedereen er meteen. Dat hollen en stilstaan, de constante vernieuwing en de uitdagingen die daarbij horen; die afwisseling zorgt ervoor dat ik hier waarschijnlijk de rest van mijn leven blijf werken.
De toekomst in het nieuwe acuut centrum
Anne kijkt met veel nieuwsgierigheid uit naar 2027, wanneer het nieuwe acuut centrum opent. “Zonder van ziekenhuis te wisselen, ga ik toch in een compleet nieuwe omgeving werken. Mijn specialisme verhuist mee naar die nieuwe toren, dus ik kan niet wachten om te zien hoe het eruit gaat zien.”
Collega van Anne worden?
Volgens Anne moet je voor dit werk organisatorisch sterk zijn en vooral een echte ‘doener’. “Je moet er echt willen staan voor de patiënt. Ook als je tijdens een bereikbaarheidsdienst uit je bed wordt gebeld voor een spoedgeval. Maar het gevoel dat je dan met je team een leven redt? Dat is onbeschrijfelijk.”
Bekijk vacatures
