“Bij die acute ingrepen gaat mijn hart sneller kloppen”
Jesse van Gils wist al tijdens zijn eerste stage bij het ETZ: hier wil ik terugkomen. Vooral de neurochirurgie en traumazorg trokken hem naar de OK. Inmiddels heeft hij Orthopedie als aandachtsgebied en werkt hij aan uiteenlopende ingrepen, van knie- en heupoperaties tot de opvang van een groot trauma. “Orthopedie vind ik ontzettend gaaf. Maar als je vraagt waarvan mijn hart sneller gaat kloppen, dan zijn het de acute ingrepen”, vertelt Jesse.
Wat maakt het werk als operatieassistent bij het ETZ voor hem zo interessant? Lees over de ingrepen, het leren op de OK en de werksfeer die Jesse ook buiten het ziekenhuis met zijn collega’s verbindt.
Van cranio tot acute EVAR
Die interesse in operaties begon al bij zijn studiekeuze. Jesse volgde via Fontys de opleiding die destijds Verpleegkunde Technische Stroom heette en nu Perioperatieve Verpleegkunde heet. Vooral de technische kant van het vak sprak hem aan. Bij het ETZ vond hij de ingrepen die zijn nieuwsgierigheid wekten, met name binnen de neurochirurgie.
Als voorbeeld noemt hij het clippen van een aneurysma tijdens een cranio. Met behulp van een microscoop en contrast kan de chirurg zien of het aneurysma na het plaatsen van de clip is afgesloten. Ook de vaatchirurgie vindt Jesse interessant, zoals een acute EVAR waarbij via de liezen een endoprothese wordt ingebracht. “Dat je via zo’n kleine toegang in de aorta kunt werken en een lekkage kunt dichten, vind ik heel bijzonder.”
Bij acute ingrepen komt daar voor Jesse nog iets bij: snel handelen en samenwerken op de kamer. Hij noemt een open buikoperatie of een groot trauma waarbij een bekken met een fixateur externe wordt gestabiliseerd. “Iedereen weet wat er moet gebeuren. Als iemand een taak al oppakt, gaat de ander verder met iets anders. Juist dat snelle handelen en samenwerken maakt acute ingrepen voor mij zo interessant.”
Verdiepen in Orthopedie
Acute ingrepen zijn dus favoriet bij Jesse, maar ook de geplande operaties binnen zijn aandachtsgebied Orthopedie doet hij graag. Binnen dat specialisme staat hij onder meer bij knie-, heup- en schouderoperaties. “Orthopedie vind ik echt heel gaaf. Daar zit ik nog niet zo lang bij, dus mijn ambitie is nu vooral om daar heel goed in te worden”, vertelt hij.
Ook bij collega’s ziet hij verschillende ambities. De een wil zich verdiepen in de neurochirurgie, de ander wil naast het werk een opleiding volgen. Volgens Jesse wordt daarin meegedacht en probeert het team daar rekening mee te houden.
Bijspringen bij een acute ingreep
Dat meedenken met elkaar ziet Jesse ook terug op de werkvloer. Toen voor een patiënt met een gescheurde aorta op het laatste moment een andere OK nodig was, hielpen collega’s de kamer gereed te maken. Zo kon het basisteam de patiënt opvangen. “Iedereen weet wat er moet gebeuren, maar ook wanneer je weer ruimte moet maken”, vertelt Jesse.
De samenwerking stopt niet zodra de eerste hectiek voorbij is. Wanneer de patiënt stabiel is, bespreekt het team vaak al tijdens de ingreep wat goed ging en wat beter kon. Als een situatie veel indruk heeft gemaakt op collega’s, komt het team daarna nog eens samen om erover te praten.
Als student samen een OK draaien
Samenwerken en van elkaar leren lopen zo door elkaar heen. Jesse maakte dat zelf al mee tijdens zijn opleiding. De OK is een Zorg Innovatie Centrum (ZIC), met veel studenten die van en met elkaar leren. Op een leerkamer kunnen zij samen een toegewezen operatieprogramma draaien, terwijl begeleiders toezicht houden.
“Als leerling voel je dan echt: we draaien hier samen met andere studenten de kamer. Dat is heel gaaf”, vertelt Jesse. Dat er meerdere studenten zijn, vond hij waardevol. Je kunt ervaringen delen en hebt veel aan elkaar.
Inmiddels staat Jesse zelf ook als begeleider op de leerkamer. Zo maakt hij het leren op de OK nu van de andere kant mee.
Samen opereren, padellen en ijskarten
Collega’s zijn er voor Jesse bovendien om plezier mee te maken. Naast de ingrepen zijn het vooral de mensen die maken dat hij graag bij het ETZ werkt. Natuurlijk vindt hij de ene operatie interessanter dan de andere. Bij meer vertrouwde, minder complexe ingrepen waardeert hij juist de gezelligheid op de kamer. “Als er ruimte is om samen te lachen en je staat met een fijne collega, maakt dat zo’n dag extra leuk”, vertelt Jesse.
Die gezelligheid blijft niet beperkt tot de OK. Jesse organiseert met een collega padeltoernooien en vertelt over een ijshockeyclinic en wintersportplannen. Aan zijn werk heeft hij ook vriendschappen overgehouden. Met die collega’s organiseert hij om de beurt een activiteit; waterskiën en ijskarten hebben ze inmiddels afgevinkt. Ze hebben zelfs een naam voor hun vriendengroep bedacht. Die houden we maar even voor ons.
